Repozitorij Medicinskog fakulteta Sveučilišta u Zagrebu

Istraživanje čvrstoće fiksacije tetive infraspinatusa ovce transosealnom metodom i metodom dva reda koštanih sidara

Klobučar, Hrvoje (2009) Istraživanje čvrstoće fiksacije tetive infraspinatusa ovce transosealnom metodom i metodom dva reda koštanih sidara. PhD thesis, Sveučilište u Zagrebu.

[img]
Preview
PDF
Download (4Mb) | Preview

    Croatian abstract

    Rotatorna manšeta predstavlja najvažniju funkcionalnu strukturu ramena. Oštećenje manšete nastaje najčešće u starijoj životnoj dobi i dovodi do značajnog gubitka funkcije i snage ruke. Operacijski zahvati rekonstrukcije rotatorne manšete jedina su opcija za aktivne osobe koje žele punu funkciju ruke. Artroskopske metode rekonstrukcije rotatorne manšete tehnički su zahtjevnije od otvorene metode, imaju veću krivulju učenja operatera, no omogućavaju brži oporavak nakon zahvata. Standard u artroskopskoj rekonstrukciji rotatorne manšete je metoda dva reda koštanih sidara koja rekonstruira hvatište tetive i osigurava optimalnu inicijalnu čvrstoću sustava. Predstavljena je i ispitana artroskopska transosealna metoda koja koristi manje koštanih sidara od standardne artroskopske metode i koja oponaša otvorenu metodu.Kao uvod u istraživanje napravljena je mehanička analiza instrumentalnog artroskopskog kliznog čvora – SAK (engl. Secure Arthroscopic Knot) u odnosu na standardni SMC (engl. Samsung Medical Centre) čvor. Kao kliničko zatajenje definira se opterećenje pri kojem se čvor ili petlja produlje za 3 mm. Utvrđeno je da je SAK klinički sigurniji u odnosu na SMC čvor budući da ima prosječno kliničko zatajenje 242,6±44 N, što je statistički značajno veće na razini značajnosti od 5%, u odnosu na prosječno kliničko zatajenje SMC čvora od 191,1±40,4 N. Iako oba čvora imaju podjednako dobro krajnje zatajenje, SMC sa prosječnih 301,1±21,9 N ipak nije značajno otporniji od SAK-a koji podnosi prosječnih 291,5±24,8 N. SAK je zbog značajno veće kliničke sigurnosti korišten u daljnjem istraživanju. Studija uspoređuje artroskopsku transosealnu metodu koja koristi dva koštana sidra s metodom dva reda koštanih sidara koja koristi tri koštana sidra. Istraživanje je provedeno na ramenima kadavera ovaca, obzirom da je tetiva infraspinatusa ovce najsličnija tetivi supraspinatusa čovjeka. Provedena je usporedba površine rekonstruiranog hvatišta te biomehanička analiza na statičko opterećenje rekonstruirane tetive infraspinatusa između dviju metoda kao i usporedba s kontrolnom grupom.Prosječna površina hvatišta u ispitivanoj grupi nakon učinjene transosealne rekonstrukcije iznosi 192±50 mm2 i značajno je veća je od prosječne originalne površine hvatišta tetive od 122±26 mm2 u istoj grupi. Također i u grupi dva reda koštanih sidara nalazimo značajno povećanje prosječne površine kontakta tetive i kosti na hvatištu nakon učinjene rekonstrukcije koja iznosi 174±29 mm2 u odnosu na prosječnu originalnu površinu rekonstruiranog hvatišta od 111±13 mm2. Ne nalazi se statistički značajne razlike u površini pokrivenog footprinta između dviju metoda rekonstrukcije tetive infraspinatusa.U statičkoj biomehaničkoj analizi prosječna otpornost na krajnje naprezanje u transosealnoj grupi iznosi 160,34±45,11 N, a u grupi dva reda sidara iznosi 137,28±26,06 N. Razlika nije statistički značajna, no i jedna i druga grupa podnose značajno manje prosječno krajnje opterećenje u odnosu na kontrolnu grupu s intaktnom tetivom infraspinatusa i s prosječnim krajnjim zatajenjem od 627,11±46,26 N.Analizirajući plastičnu deformaciju kompleksa prilikom krajnjeg naprezanja, prosječno istezanje u kontrolnoj grupi je najveće i iznosi 28± 11,99 mm, što je značajno veće od prosječnog istezanja u grupi dva reda sidara s vrijednostima 12,40±4,51 mm. Međutim, ne nalaze se značajne razlike kontrolne grupe u odnosu na prosječno istezanje u transosealnoj grupi koje iznosi 18,66±6,7 mm. Artroskopska transosealna metoda koristi manju količinu implantata – koštanih sidara i konaca – u odnosu na metodu dva reda sidara, a ostvaruje jednako dobru pokrivenost footprinta i ima jednako dobre biomehaničke karakteristike primarne čvrstoće i otpora na kidanje sustava kao i metoda dva reda sidara. Artroskopska transosealna metoda svojom elastičnošću imitira elastičnost intaktnog ramena, za razliku od metode dva reda sidara koja pokazuje znatniju krhkost neposredno nakon rekonstrukcije.Na temelju provedenog istraživanja autor preporuča korištenje artroskopske transosealne metode rekonstrukcije rotatorne manšete u rutinskom kliničkom radu.

    English abstract

    Instrumental arthroscopic knot SAK (Secure Arthroscopic Knot) and standard SMC (Samsung Medical Centre) were compared. Because SAK has greater clinical security on average 242,6±44 N versus SMC knot with 191,1±40,4 N., SAK has been used in further investigation.Comparison between arthroscopic transosseous technique and standard double row technique according to contact area and load to failure was performed. Twentyfour cadaveric sheep shoulders were dissected, equally randomised in control group, transosseous group and double-row group. In tested groups infraspinatus tendons were reconstructed with the particular method.Both methods significantly enlarged original footprint area; in tested group from 122±26 mm2 before procedure to 192±50 mm2 and in the double-row group from 111±13 mm2 to 174±29 mm2 after the procedure. Between groups after reconstruction there were no difference in footprint area.Ultimate load to failure in transosseous group was 160,34±45,11 N, and in double-row group 137,28±26,06 N. The difference is not significant, but both techniques are significantly less strong comparing to control group with 627,11±46,26 N.Control group has significantly greater average elongation of 28±11,99 mm comparing to double row group with 12,40±4,51 mm. But there were no difference between control group and tested group with average elongation of 18,66±6,7 mm.Arthroscopic transosseous technique is as good as double row technique in footprint reconstruction. Both techniques are equaly strong according to static loading immediately after reconstruction, but expectatively not as strong as control group. Arthroscopic transosseous technique has elasticity very similar to control group, but double row group presented greater fragility.With optimal presented properties and less amount of implanted material, arthroscopic transosseous technique could be recommended in routine clinical practice.

    Item Type: Thesis (PhD)
    Mentor: Čičak, Nikola
    Divisions: Izvan medicinskog fakulteta
    Depositing User: Marijan Šember
    University: Sveučilište u Zagrebu
    Institution: Medicinski fakultet
    Number of Pages: 152
    Status: Unpublished
    Creators:
    CreatorsEmail
    Klobučar, Hrvoje
    Date: 22 May 2009
    Date Deposited: 09 Sep 2009
    Last Modified: 23 Sep 2011 18:11
    Subjects: /
    Related URLs:
      URI: http://medlib.mef.hr/id/eprint/661

      Actions (login required)

      View Item

      Document Downloads

      More statistics for this item...